آب دست
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(دَ)(اِمر.) ۱- آبی که پیش از خوردن غذا و پس از آن برای شستن دست و دهان به کار میبردند. ۲- وضو. ؛ ~ به ~خرج دادن کنایه از: مایه گذاشتن.
(دَ) ۱- (ص مر.) زاهد، پاکدامن. ۲- ماهر، استاد. ۳- (اِمر.) مستراح. ۴- لباده.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(دَ)(اِمر.) ۱- آبی که پیش از خوردن غذا و پس از آن برای شستن دست و دهان به کار میبردند. ۲- وضو. ؛ ~ به ~خرج دادن کنایه از: مایه گذاشتن.
(دَ) ۱- (ص مر.) زاهد، پاکدامن. ۲- ماهر، استاد. ۳- (اِمر.) مستراح. ۴- لباده.