آب گل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آب گل . [ ب ِ گ ُ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گلاب . عطری که از گل سرخ گیرند : و از وی [ از پارس ] آب گل و آب بنفشه ... خیزد. (حدودالعالم ). از آن پس به آب ِ گُل و بوی خوش بشستند دست و نشستند کش . اسدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آب گل . [ ب ِ گ ُ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گلاب . عطری که از گل سرخ گیرند : و از وی [ از پارس ] آب گل و آب بنفشه ... خیزد. (حدودالعالم ). از آن پس به آب ِ گُل و بوی خوش بشستند دست و نشستند کش . اسدی .