آباء
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آباء. (ع اِ) ج ِ اَب . پدران . ♦ آباء علوی ؛ افلاک و ستارگان . سبعه ٔ سیاره . ♦ آباء عنصری ؛ آخشیجان . چارآخشیج . عناصر اربعه . بسائط. چهاراَرکان . امهات . اسطقسات . ارکان اربعه . کیان : مر جاه تو و قدر ترا از سر معنی آباء و سطقسات غلامند و پرستار. سنائی . ♦ آباء یسوعیین ؛ کشیشان پیرو طریقت ایگناس .