آبادی

آبادی . (حامص ) (از پهلوی آواتی، عمران . سعادت ) عمارت . عمران . برابر ویرانی : آبادی میخانه ز ویرانی ماست جمعیت کفر از پریشانی ماست . خیام . ◄ (اِ) جای آباد و جای معمور. آبادانی، از ده و شهر و امثال آن : که جغد آن به که آبادی نبیند. نظامی .