آباد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ ع. ] (اِ.) جِ ابد؛ جاوید بودنها.<br>
فرهنگ فارسی معین
[ په. ] (ص.) ۱- معمور، دایر. ۲- مزروع، کاشته. ۳- پر، سرشار. ۴- سالم. ۵- منظم، سامان. ۶- شادمان، خرم. ۷- مرفه.
[ ع. ] (اِ.) جِ ابد؛ جاوید بودنها.
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ ع. ] (اِ.) جِ ابد؛ جاوید بودنها.<br>
فرهنگ فارسی معین
[ په. ] (ص.) ۱- معمور، دایر. ۲- مزروع، کاشته. ۳- پر، سرشار. ۴- سالم. ۵- منظم، سامان. ۶- شادمان، خرم. ۷- مرفه.
[ ع. ] (اِ.) جِ ابد؛ جاوید بودنها.