آبخست

آبخست . [ خ َ ] (اِ مرکب ) جزیره : رفت در دریا بتنگی [ظ: بیکّی ] آبخست راه دور از نزد مردم دوردست . بوالمثال (از فرهنگ اسدی پاول هورن ). بردشان باد تند وموج بلند تا بیک آبخستشان افکند. عنصری . تنی چند از آن موج دریا برست رسیدند نزدیکی آبخست . عنصری . ◄ (ن مف مرکب ) آب گز. یعنی میوه ای که قسمتی از آن بگردیده و تباه شده باشد. خایس : روی ترکان هست نازیبا و گست زرد و پرچین چون ترنج آبخست . علی فرقدی . و بهر دو معنی آبخوست نیز آمده است .و صاحب برهان معنی بَدْاَندرون نیز بکلمه داده .