آبسکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آبسکن . [ ب ِ ک ُ ] (اِخ ) شهرکی است بناحیت دیلمان، بر کران دریا، آبادان و جای بازرگانان همه ٔ جهانست که بدریای خزران بازرگانی کنند و از آنجا کیمخته ٔ پشمین و ماهی گوناگون خیزد. (حدودالعالم ). رجوع به آبسکون شود.