آتش افروختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. اَ تَ)(مص م.) کنایه از: آشوب و فتنه به پا کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. اَ تَ)(مص م.) کنایه از: آشوب و فتنه به پا کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آتش افروختن .[ ت َ اَ ت َ ] (مص مرکب ) تسعیر. تأریث . توقید. ایقاد. تسجیر. استیقاد. اشعال . اثقاب . تثقیب . تأریش . ایراء. توریه . تشعیل . الهاب . اضرام . تلهیب . تأجیج . روشن کردن . و رجوع به افروختن شود. ◄ مجازاً، فتنه انگیختن و سبب جنگ و دشمنی شدن : میان دو تن آتش افروختن نه عقل است و خود در میان سوختن . سعدی .