آتش خوار

(~. خا) (اِمر.)<BR>۱- خورندة آتش.<BR>۲- شترمرغ.<BR>۳- کنایه از: آدم.<br>

(~. خا) (اِمر.) ۱- خورنده آتش. ۲- شترمرغ. ۳- کنایه از: آدم.

آتش خوار. [ ت َ خوا / خا ] (اِ مرکب ) آتش خواره . شترمرغ . نعامه . ظلیم . اشترمرغ . ◄ (نف مرکب ) مجازاً، سخت ستمکار : ببَرَد آب عالم ابرار مدحت پادشاه آتش خوار. سنائی . در بعض فرهنگها معنی سمندر نیز به این کلمه داده و دو بیت ذیل را شاهد آورده اند : خسرو است و سوز دل وز ذوق عالم بیخبر مرغ آتش خواره کی لذت شناسد دانه را. امیرخسرو دهلوی . مرغ آتش خواره جز اخگر نخواهد دانه را. عرفی . و این سهوی است، چه سمندر مرغ نیست و مراد این دو شاعر از مرغ آتش خوار وآتش خواره همان نعامه و ظلیم است .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی