آتش دهقان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آتش دهقان . [ ت َ ش ِ دِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آتشی است که دهقانان پس از حصاد بر بازمانده ٔ کشت زنند تا زمین قوت گیرد : فلک چون آتش دهقان زبان کین کشد بر من که بر ملک مسیحم هست مساحی و دهقانی . خاقانی .