آتش فشان

(~. فِ) (ص فا. اِمر.)<BR>۱- آن چه آتش فشاند.<BR>۲- کوهی که از دهانة آن مواد سیال سوزان و خاکستر و آتش بیرون آید.<br>

(~. فِ) (ص فا. اِمر.) ۱- آن چه آتش فشاند. ۲- کوهی که از دهانه آن مواد سیال سوزان و خاکستر و آتش بیرون آید.

آتش فشان . [ ت َ ف َ/ ف ِ ] (نف مرکب ) آن چیز یا آن کس که آتش افشاند. ♦ طیاره ٔ آتش فشان ؛ کشتی که با آن نفت و آتش بدشمن می افکندند : مرکبی دریاکش و طیاره ای آتش فشان گه نشیب و گه فراز و گاه وصل و گاه نای . منوچهری . ♦ کوه آتش فشان و آتش افشان ؛ کوهی که از دهانه ٔ آن آب سیه و آتش و خاکستر سوزان بیرون جهد. بُرْکان .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی