آجام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آجام . (ع اِ) جج ِ اَجَمه، به معنی نیستان و نیزار و بیشه : با پیل پیلی کند بمیدان با شیر شیری کند در آجام . فرخی . چون دگران پادشاه نز عملی تو شیر بمنشور نیست والی آجام . اثیر اخسیکتی . آب آجام و بطایح بدتر است کآن ببیشه وین بسنگ اخضر است . حکیم شیرازی . ◄ ج ِ اُجْم و اُجُم، به معنی حصار و حصن و دژ و دز.