آجر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آجر. [ ج ُرر ] (اِخ ) قریه یا محله ای از بغداد که چند تن از مشاهیر بنسبت بدان آجری لقب یافته اند، و آن را درب الاَّجر هم می گفته اند.
آجر. [ ج ُ ] (از فرانسوی، ص، اِ) (از فرانسوی ِ آژور) مشبک . بسوراخ، و آن را شبکه و سه پایه نیز گویند. ♦ آجر زدن ؛ سه پایه دوختن و شبکه زدن .
آجر. [ ج َ ] (اِخ ) صورتی از هاجر، نام مادر اسماعیل علیه السلام .