آجیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آجیده . [ دَ / دِ ] (ن مف، اِ) آجده . آژده . نگنده . و گیوه ٔ آجیده آن است که کف آن رااز برون سوی با ریسمان محکم، خانه خانه بافته باشند. ◄ نوعی از بخیه کوتاهتر از کوک و شلال . ♦ آجیده ٔ سوهان ؛ درشتیها و ناهمواریهای روی سوهان .