آدمیان

آدمیان . [ دَ ] (اِ) ج ِ آدمی : یک بار طبع آدمیان گیر و مردمان گرْت آدم است بابک و فرزند آدمی . اسدی . آدمیان را سخنی بس بود گاو بود کش خله در پس بود. امیرخسرو.