آذَنْتُ

آذَنْتُکُمْ عَلى سَوَآء «آذَنْتُ» از مادّه «ایذان» به معناى اعلام کردن توأم با تهدید است; و گاه به معناى اعلان جنگ نیز آمده است. اما از آنجا که این سوره در «مکّه» نازل شده و در آنجا نه زمینه جهاد بود و نه حکم جهاد نازل شده بود، بسیار بعید به نظر مى رسد که این جمله در اینجا به معناى «اعلان جنگ» باشد; بلکه ظاهر این است: پیامبر با این سخن مى خواهد اعلام نفرت و جدایى از آنها کند و نشان دهد که از آنان به کلّى دست شسته است.(6)