آران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آران . (اِ) آرنج . آرن . وارن . رونکک . مرفق .
آران . (اِخ ) نام مرکز خرّه ٔ کویرات کاشان، و خر و الاغ های آنجا از نوعی بزرگ باشد چون استری : خوانی دو سه آراست که آرایش آن بود یک کله ٔ گاو و دو سه دست خر آران . شفائی . بمعنی ولایت اَرّان نیز آورده اند. رجوع به ارّان شود.