آرغده

(رَ دِ) (ص.)<BR>۱- برآشفته.<BR>۲- خشمگین.<BR>۳- آزمند.<br>

(رَ دِ) (ص.) ۱- برآشفته. ۲- خشمگین. ۳- آزمند.

آرغده . [ رَ دَ /دِ ] (ن مف / نف ) حریص . آزور. شَرَهمند : آرغده بر ثنای تو جان من است از آنک پرورده ٔ مکارم اخلاق تو منم . منوچهری . ◄ مستی که باز طالب شراب باشد.

آرغده . [ رُ دَ / دِ ] (ن مف / نف ) آلغده . جنگاور. خشمگین . خشمناک . دژم . تافته . ارغنده . آشفته . برآشفته . بخشم آمده . خشمین . غضبناک . غضب آلود. خشمن . کج خلق . اوقات تلخ . قهرآلود. خشم آلود. مقابل آرمیده : گهی آرَمْده و گه آرُغده گهی آشفته و گه آهسته . رودکی . سوی رزم آمد چو آرُغده شیر کمندی ببازو سمندی بزیر. فردوسی . سراپرده ای نیز دیدم بزرگ سپاهی بکردار آرغده گرگ . فردوسی . شیر آرُغده اگر پیش تو آید بنبرد پیل آشفته اگر گرد تو گردد بجدال پیل پیخسته ٔ صمصام تو بیند اندام شیر پیرایه ٔ میدان تو یابد چنگال . فرخی . اگر الفغده بستدند از من نیست جانم چو شیر آرغده شکر این حال چون توانم کرد که مرا بستدند الفغده ؟ ابوالفرج رونی .