آرنج

آرنج . [ رَ ] (اِ) مفصل و بند و میان بازو و ساعد از طرف وحشی . مرفق . آرج .آرن . آران . وارَن . وارنج . آرنگ . رونکک : گهی ببازی بازوش را فراشته داشت گهی به رنج جهان اندرون بزد آرنج . ابوشکور. آستین ازبرای رنج و الم تا به آرنج برزنی هر دم . اسدی (از شعوری ). زبهر سنگ ملمع که آیدت در دست بسا کسان که شکستی بسنگشان آرنج . امیرخسرو دهلوی . ◄ یاز. ذراع . اَرَش .