آزادمردی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آزادمردی . [ م َ ] (حامص مرکب ) چگونگی و صفت آزادمرد. حریّت . مکرمت . نجابت . اصالت . کرم . مردمی : گر ایدون که بر من نسازید بد کنید آنچه زآزادمردی سزد... فردوسی . سپاهی که شان تاختن پیشه بود وز آزادمردی کم اندیشه بود. فردوسی . مردی و آزادمردی زو همی بوید بطبع همچنان کز کلبه ٔ عطار بوید مشک و بان . فرخی . از آزادمردی آنچه آمد گفتم و کردم و تو حرمت من نگاه نداشتی . (تاریخ بیهقی ). به آزادمردی ستودش کسی که در راه حق سعی کردی بسی . سعدی . چو حاتم به آزادمردی دگر ز دوران گیتی نیاید ببر. سعدی .