آزرده کردن

آزرده کردن . [ زَ دَ / دِ ک َ دَ ] (مص مرکب )رنجانیدن : آزرده کردن بوعبداﷲ از همه زشت تر بود. (تاریخ بیهقی ). ◄ خستن به نیش : آزرده کرد کژدم غربت جگر مرا گوئی زبون نیافت ز گیتی مگر مرا. ناصرخسرو.