آسر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آسر. [ س ُ ] (اِ) کشتزار. مزرعه . غله زار : چو ابر کف شه تقاطر نماید زر از آسر طَمْع سائل برآید. منجیک . و این کلمه را آسه نیز ضبط کرده اند با همین شاهد. ◄ میدان . ◄ بزبان علمی هند، مَردُمخوار.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آسر. [ س ُ ] (اِ) کشتزار. مزرعه . غله زار : چو ابر کف شه تقاطر نماید زر از آسر طَمْع سائل برآید. منجیک . و این کلمه را آسه نیز ضبط کرده اند با همین شاهد. ◄ میدان . ◄ بزبان علمی هند، مَردُمخوار.