آسفدلس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آسفدلس . [ ف ُ دِ ل ُ ] (یونانی، اِ) و اسقولوس فرهنگهای فارسی و عربی مصحف این کلمه است، و این بته ای است با گلهای زیبا که زینت را در بوستانها نشانند و از ریشه ٔ آن سریش کنند. و اسراش، خنثی، سرش، برواق مرادف آن است .