آسمان دره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. دَ رُِ) (اِمر.) کاهکشان، کهکشان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. دَ رُِ) (اِمر.) کاهکشان، کهکشان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آسمان دره . [ س ْ / س ِ دَ رَ / رِ / دَرْ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) کاهکشان . کهکشان . مجرّه . اُم ُّالسماء. راه مکه .راه حاجیان . شرج . شرج السماء. (السامی ) : بکوچه ای که رَوی با کف گهرافشان چو آسمان دره سازی ز بس گهرباری . منجیک (از جهانگیری ). سمند از آسمان داده نشانش بسان آسمان درّه کمانش . ثنائی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی