آسیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آسیه . [ ی َ ] (ع ص، اِ) تأنیث آسی . حزینه . زنی اندوهگین . ◄ خاتنه . آلت ختنه کردن . ◄ زن بجشک . (ربنجنی ). طبیبه . ج، اَواسی، آسیات . ◄ ستون . (ربنجنی ). ساریه . اسطوانه . دعامه . دیرک . ج، اَواسی .
آسیه . [ ی َ ] (اِخ ) بنت مزاحم . نام زن فرعون که گویند موسی علیه السلام را از نیل برگرفت و نهان از شوی بپرورد : بازگفت او این سخن با آسیه گفت جان افشان بر او ای روسیه . مولوی . ◄ آسیه بنت فَرَج جرهمیه . نام یکی از صحابیات . ◄ نام محدّثه ای خواهر ضیاء مقدسی . ◄ (اِ) امروز نامی است از نامهای زنان ایرانی و ترک و عرب .
آسیه . [ ی َ ] (ع اِ) ج ِ اِساء. ادویه .