آشپز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پَ) (ص فا.) آن که شغلش پخت غذاست ؛ طباخ.<br>
فرهنگ فارسی معین
(پَ) (ص فا.) آن که شغلش پخت غذاست ؛ طباخ.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آشپز. [ پ َ ] (نف مرکب ) آنکه شغلش پختن طعام است . خوالیگر. خوالگر. دیگ پز. مطبخی . طباخ . باورچی . پزنده . خوراک پز. خورده پز. ♦ امثال : آشپز که دو تا شد آش یا شور می شود یا بی مزه .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی