آلبی ین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آلبی ین . [ یُن ْ ] (اِخ ) (از لاطینی ِ آلبوس، سفید) نامی است که شعرابه انگلستان دهند به مناسبت به سپیدی زدن صخره های آن از دور یا به مناسبت آلبی ین پسر نبطون . و آلبی یُن دَغَل یا غدّار، سیاست خودخواه انگلیسان را گویند.