آلغده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آلغده . [ ل ُ دَ / دِ ] (ن مف / نف ) آرُغده . ارغنده . خشم گرفته . قهرآلود. خشمگین . جنگ آور : شیر خشم آورد و جست از جای خویش آمد آن خرگوش را آلغده پیش . رودکی . شیر آلغده که بیرون جهد از خانه بصید تا بچنگ آورد آهو را وآهوبره را. رودکی .