آلوده دامان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آلوده دامان . [ دَ / دِ ] (ص مرکب ) آلوده دامن . آنکه دامن ملوث دارد. مجازاً، که عفیف نباشد. بی عفاف . فاسق . فاجر : گرمن آلوده دامنم نه عجب همه عالم گواه عصمت اوست . حافظ. ◄ عاصی . گناهکار. (برهان ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی