آمره

آمره . [ م ِ رَ ] (ع مص، اِ) مصدر است از اَمر، چون عافیت و عاقبت و خاتمه . فرمان . فرمان دادن . امر. ج، اوامر . ◄ (ص ) تأنیث آمِر. ج، آمِرات .