آمیزگاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ مص.) حُسن معاشرت، خوش اخلاقی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ مص.) حُسن معاشرت، خوش اخلاقی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آمیزگاری . (حامص مرکب ) حالت و چگونگی و صفت آمیزگار. ◄ حسن معاشرت . خوش مَنِشی : زن خوش منش خواه نه روی خوب که آمیزگاری بپوشد عیوب . سعدی .