آن، آنى

بَیْنَ حَمِیْم آن «آن» و «آنى» در اینجا به معناى آبى است که در نهایت حرارت و سوزندگى باشد ، و در اصل از مادّه «اِنا» (بر وزن رضا) به معناى «وقت» گرفته شده; زیرا آب سوزان به «وقت و مرحله نهایى» خود رسیده است.(16)