آنیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آنیت . [ نی ی َ ](مص جعلی، اِمص ) در تداول عوام، از «آن ِ» فارسی که به صورت جعلی مصدر عرب درآمده، مانند دوئیّت . کیفیتی از حُسن و جز آن که از آن تعبیری نتوان کرد. لطف .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آنیت . [ نی ی َ ](مص جعلی، اِمص ) در تداول عوام، از «آن ِ» فارسی که به صورت جعلی مصدر عرب درآمده، مانند دوئیّت . کیفیتی از حُسن و جز آن که از آن تعبیری نتوان کرد. لطف .