آوردنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آوردنی . [ وَ دَ ] (ص لیاقت، اِ) درخور آوردن . ازدرِ آوردن . ◄ آنچه باید آوردن : ز پوشیدنی هم ز آکندنی ز هرسو بیاورد آوردنی . فردوسی . کنیم از سر آباد با خوردنی بیاریم هر چیز آوردنی . فردوسی . گیاشان بود زآن سپس خوردنی بپویند هر سو به آوردنی . فردوسی . ز پوشیدنی ّ و ز گستردنی ز هر چیز کآن هست آوردنی . فردوسی . یکی چاره ای ساخت درخوردنی بیاورد هر گونه آوردنی . فردوسی . ◄ واردات، مقابل صادرات : ز ماهی بدیشان همه خوردنی ز جائی نبد راه آوردنی . فردوسی . ◄ هدیه . ارمغان . پیشکش . حمل : گذرها که راه دلیران بُده ست ببینیم تا چند ویران شده ست کنیم از سر آباد، با خوردنی بیائیم و آریمش آوردنی . فردوسی . ز آوردنیهای شاهانه نیز در آن عرضه گه برد بسیار چیز. هاتفی .