آیین پرست
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آیین پرست . [ پ َ رَ ] (نف مرکب ) مطیع. منقاد. تابع. پیرو : عروسانه بر کرسی زر نشست شهنشاه را گشت آیین پرست . نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آیین پرست . [ پ َ رَ ] (نف مرکب ) مطیع. منقاد. تابع. پیرو : عروسانه بر کرسی زر نشست شهنشاه را گشت آیین پرست . نظامی .