أقنوم
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اُ ) [ معر. ] (اِ.)<BR>۱- شخص.<BR>۲- اصل چیزی. ج. اقانیم.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اُ ) [ معر. ] (اِ.) ۱- شخص. ۲- اصل چیزی. ج. اقانیم.
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
اقنوم . [ اُ / اَ ] (اِ) سریانی یا یونانی، اصل هر چیزی . ج، اقانیم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (کشاف اصطلاحات الفنون ). ◄ نصاری گویند اقنوم عبارت از ظهورات باری تعالی است و اب و ابن و روح القدس اشاره بدوست و اقنوم سه است اقنوم وجود و اقنوم علم و اقنوم حیات و اینها را نه عین دانند و نه زاید بر ذات . جل جلاله عما یقولون . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). آنها از وجود به پدر و از حیوة بروح القدس و از علم بکلمه تعبیر کرده و گویند اقنوم کلمه در حضرت عیسی با وجود او یکی شده و در ذات او علیه السلام حلول یافته است . (کشاف اصطلاحات الفنون از تفسیر کبیر) : سه اقنوم و سه قرقف را ببرهان بگویم مختصر شرح موفّی ̍. خاقانی (از شرفنامه ٔ منیری ). ♦ اقنوم ثلاثه ؛ کنایه از اب و ابن و روح القدس است و هم کنایه از نبات و جماد و حیوان است که موالید ثلاثه گویند. (انجمن آرای ناصری ).
واژگان قرآن
أقنوم: «اقنوم» به معناى اصل و ذات، و جمع آن «اقانیم» است.(25)