أمثال

ضَرَبُوا لَکَ الأَمْثالَ «امثال» جمع «مَثَل» در اینجا، ـ به خصوص با قرائن موجود در آیه ـ به معناى سخنان سست و بى پایه است; و تعبیر به «امثال» شاید به خاطر آن است که آن را در لباس حق و مثل و مانندِ دلیل منطقى در آورده اند، در حالى که واقعاً چنین نیست. بسیارى از مفسران در اینجا «امثال» را به معناى «تشبیهات» گرفته اند; اما روشن نساخته اند که مشرکان در اینجا چه تشبیهى کرده اند؟ بعضى دیگر «امثال» را به «توصیف ها» معنا نموده اند، زیرا یکى از معانى «مثل» ـ طبق آنچه «راغب» در «مفردات» گفته ـ «توصیف» است. به هر حال، اگر منظور توصیف هم بوده باشد مسلماً در اینجا منظور توصیف بى پایه و بى اساس است; چرا که در صدر و ذیل آیه فوق، قرائنى است که دلالت بر این معنا مى کند; از یکسو، به عنوان تعجب مى گوید: ببین چه مثل هایى مى زنند؟! و از سوى دیگر، مى گوید: توصیف هایى، که سبب گمراهى غیرقابل بازگشت آنها مى شود.(15)