أمعاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ معی ؛ رودهها.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ معی ؛ رودهها.
واژگان قرآن
فَقَطَّعَ أَمْعآءَهُمْ «امعاء» جمع «معى» (بر وزن سعى) و «معا» (بر وزن غنا) به معناى روده است; و گاه به تمام آنچه در درون شکم وجود دارد نیز گفته مى شود. و پاره شدن آنها، اشاره به شدت سوزندگى و حرارت این نوشابه وحشتناک دوزخى است.(22)