أَب

قالَ إِبْراهِیْمُ لِاَبِیهِ «أب» در لغت عرب غالباً بر پدر اطلاق مى شود و گاهى بر جدّ مادرى و عمو و همچنین، بر مربى، معلم و کسانى که براى تربیت انسان به نوعى زحمت کشیده اند نیز اطلاق مى گردد. ولى شک نیست که به هنگام اطلاق این کلمه، اگر قرینه اى در کار نباشد قبل از هر چیز «پدر» به نظر مى آید. این که گفته اند کلمه «اَب» در لغت عرب گاهى به عمو نیز اطلاق مى شود با توجّه به آیات سوره «ابراهیم» کاملاً قابل قبول است. خلاصه این که «اَب» و «والد» در لغت عرب با هم متفاوتند; کلمه «والد» که در آیات مورد بحث به کار رفته منحصراً به معناى پدر است ولى «اَب» که در مورد «آزر» آمده مى تواند به معناى «عمو» بوده باشد.(1)