أَسْرِ

فَأَسْرِ بِأَهْلِکَ «أَسْرِ» از مادّه «اسراء» به معناى حرکت در شب است; بنابراین، ذکر «لَیْل» (شب) در آیه براى تأکید بیشتر این موضوع است. همچنین «أَسْر» (بر وزن عصر) در اصل به معناى بستن چیزى با زنجیر است; و اسیران را از این جهت «اسیر» نامیده اند که آنها را مى بندند. ولى «أَسْر» در اینجا اشاره به استحکام پیوندهاى وجودى انسان است که قدرت حرکت و توانایى فعالیت هاى مهم به او مى دهد.(21)