أَشْتات

یَصْدُرُ النّاسُ أَشْتاتاً «أَشْتات» جمع «شَتّ» (بر وزن شط) به معناى متفرق و پراکنده است. این اختلاف و پراکندگى، ممکن است به خاطر آن باشد که اهل هر مذهبى جداگانه وارد عرصه محشر مى شوند. یا اهل هر نقطه اى از مناطق زمین جدا وارد مى شوند. و یا این که گروهى با صورت هاى زیبا و شاد و خندان، و گروهى با چهره هاى عبوس، تیره و تاریک در محشر گام مى نهند. یا هر امتى همراه امام، رهبر و پیشوایشان هستند. و یا این که مؤمنان، با مؤمنان، و کافران، با کافران محشور مى شوند. جمع میان این تفسیرها کاملاً ممکن است; زیرا مفهوم آیه گسترده است.(1)