أَلْفاف

وَ جَنّات أَلْفافاً «أَلْفاف» به گفته «راغب» در «مفردات»، اشاره به این است که درختان این باغ ها به قدرى زیاد و انبوه است که به یکدیگر پیچیده شده. «أَلْفاف» به گفته بسیارى ارباب لغت و تفسیر، جمع «لفیف» به معناى «به هم پیچیده» است; بعضى نیز آن را جمع «لُفّ» (به ضم لام)، بعضى جمع «لِف» (به کسر لام) دانسته اند. و بعضى مى گویند که از جمع هایى است که مفرد ندارد; ولى مشهور همان اول است.(13)