أَمْدَدْنَاهُمْ

وَأَمْدَدْنَاهُمْ بِفاکِهَة «أَمْدَدْنَاهُمْ» از مادّه «امداد» در اینجا به معناى ادامه و افزایش و اعطا است; یعنى میوه ها و غذاهاى بهشتى آن چنان نیست که با تناول کردن کمبودى پیدا کند، و یا همچون میوه هاى دنیا که در فصول سال، نوسان زیادى دارد تغییرى در آن حاصل شود، بلکه همیشگى، جاودانى و مستمر است.(17)