أَنْکَاث

مِنْ بَعْدِ قُوَّة أَنْکَاثا «أَنْکَاث» جمع «نِکْث» (بر وزن قسط) به معناى باز گشودن پشم و مو بعد از تابیدن است; و به گشودن نخ هاى لباس هایى که از پشم و مو بافته شده نیز گفته مى شود. در این که «أَنْکَاث» چه محلى از اعراب دارد، بعضى آن را حال تأکیدى، و بعضى آن را مفعول دوم براى «نَقَضَتْ» دانسته اند، «أَىْ جَعَلَتْ غَزْلَها أَنْکَاثاً».(36)