أَوْجَسَ

فَأَوْجَسَ فی نَفْسِهِ «أَوْجَسَ» از مادّه «ایجاس» در اصل از «وجس» (بر وزن حبس) به معناى صداى پنهان گرفته شده است. بنابراین «ایجاس» به معناى یک احساس پنهانى و درونى است، و این تعبیر نشان مى دهد که ترس درونى موسى(علیه السلام)، سطحى و خفیف بود، تازه آن هم به خاطر این نبود که براى صحنه رعب انگیزى که بر اثر سحر ساحران به وجود آمده بود اهمیتى قائل شده باشد، بلکه بدین جهت بود که مى ترسید مردم فریب بخورند.(5)