أَیّام

فی أَیّام مَّعْدُودات با این که «أَیّام» جمع «یَوْم» مذکر است، صفت آن «مَعْلُومَات» یا «مَعْدُودات» به صورت مؤنث آورده شده (جمع مکسر معمولاً با وصف مؤنث آورده مى شود، اما مؤنث مفرد، نه جمع به الف و تاء) بعضى گفته اند: به خاطر آن است که ایام مرکب از ساعات است که داراى تاء تأنیث مى باشد. و شاید اشاره اى به این نکته باشد که در تمام ساعات این ایام، به یاد خدا باشید; و گاهى به دوران هاى پیروزى ملت ها نیز ایام گفته مى شود. و در سوره «یونس» به معناى حوادث دردناکى است که در دوران عمر اقوام گذشته واقع شده است.(1)