إزْدُجِر

قالُوا مَجْنُونٌ وَ ازْدُجِرَ جمله «وَ ازْدُجِر» در اصل از «زجر» به معناى دور ساختن و طرد کردن کسى با صداى بلند و فریاد است. ولى به هر گونه عملى که به منظور مانع شدن کسى از ادامه کارى انجام مى شود، اطلاق مى گردد. و جالب این که، در آیه مورد بحث «قالُوا» به صورت «فعل معلوم» آمده، و «وَ ازْدُجِر» به صورت «فعل مجهول»، شاید به این جهت که اعمال آنها در زجر «نوح»(علیه السلام) از گفته آنها بدتر و نارواتر بود; تا آنجا که خداوند نامى از این گروه نمى برد، و آنها را قابل ذکر نمى شمرد.(24)