إسترضاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.)طلب خشنودی کردن.<BR>۲- خشنود کردن.<BR>۳- (اِمص.) خشنودی. ج. استرضاعات.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص م.)طلب خشنودی کردن. ۲- خشنود کردن. ۳- (اِمص.) خشنودی. ج. استرضاعات.
واژگان قرآن
إسترضاء: «استرضاء» از مادّه «رضو» یعنى رضایت طلبیدن و توبه کردن.(10)