إغوا

فَأَغْوَیْنَاکُمْ إِنّا کُنَّا غَوینَ «اغوا» از مادّه «غىّ» است و «غىّ» به گفته «راغب» در «مفردات»، به معناى جهلى است که از اعتقاد فاسد سرچشمه مى گیرد. این پیشوایان گمراه، از حقایق هستى و زندگى بى خبر ماندند، و این جهل و اعتقاد فاسد را به پیروان خود که روح طغیان در برابر فرمان خدا داشتند، منتقل نمودند.(23)