إقتار

یُسْرِفُوا وَ لَمْ یَقْتُرُوا «اقتار» از مادّه «قَتْر» آن است که کمتر از حق و مقدار لازم بوده باشد. در یکى از روایات اسلامى تشبیه جالبى براى «اسراف»، «اقتار» و حدّ «اعتدال» شده است و آن این است هنگامى که امام صادق(علیه السلام)این آیه را تلاوت فرمود، مشتى سنگ ریزه از زمین برداشت و محکم در دست گرفت، فرمود: این همان «اقتار» و سخت گیرى است. پس از آن مشت دیگرى برداشت و چنان دست خود را گشود که همه آن به روى زمین ریخت; فرمود: این «اسراف» است. بار سوم مشت دیگرى برداشت و کمى دست خود را گشود، به گونه اى که مقدارى فرو ریخت و مقدارى در دستش بازماند; فرمود: این همان «قوام» است.(14)